دل داده ام بر باد، بر هرچه باداباد
مجنون تر از لیلی، شیرین تر از فرهاد
ای عشق از آتش اصل و نسب داری
از تیره دودی، از دودمان باد
آب از تو طوفان شد، خاك از تو خاكستر
از بوی تو آتش، در جان باد افتاد
هر قصر بی شیرین، چون بیستون ویران
هر كوه بی فرهاد، كاهی به دست باد
هفتاد پشت ما از نسل غم بودند
ارث پدر ما را، اندوه مادرزاد
از خاك ما در باد، بوی تو میآید
تنها تو میمانی، ما میرویم از یاد.
قیصر امین پور
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر