پسندم آنچه را جانان پسندد

پسندم آنچه را جانان پسندند



یکی درد و یکی درمان پسندد
یکی وصل و یکی هجران پسندد
من از درمان و درد و وصل و هجران
پسندم آنچه را جانان پسندد.
باباطاهر

از آمدن بهار و از رفتن دی

از آمدن بهار و از رفتن دی





از آمدن بهار و از رفتن دی
اوراق وجود ما همی گردد طی
می خور مخور اندوه که فرمود حکیم
غمهای جهان چو زهر و تریاقش می.
خیام

کس مشکل اسرار اجل را نگشاد

کس مشکل اسرار اجل را نگشاد



کس مشکل اسرار اجل را نگشاد
کس یکقدم از دایره بیرون ننهاد
من مینگرم ز مبتدی تا استاد
عجزست بدست هرکه از مادرزاد.
خیام

رضا عباسی ۲

رضا عباسی۲





رضا عباسی ۱

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند

زان پیش که بر سرت شبیخون آرند



زان پیش که بر سرت شبیخون آرند
برگوی بتا تا می گلگون آرند
تو زر نی ای غافل نادان که ترا
در خاک نهند و باز بیرون آرند.
خیام

رضا عباسی ۱

رضا عباسی۱



رضا عباسی یکی از ده ها نابغه هنرمند (بویژه در هنر نقاشی) دوران امپراتوری صفوی و همزمان با حکومت شاه عباس کبیر در دوران حکومت امپراتوری جهان شمول صفویه است. و بدون اغراق میتوان گفت مبتکر‌ترین و خلاق‌ترین هنرمند این دوران نیز هست. در زمان او درهر شهر از فلات قاره ایران مانند دیگر شهرهای این امپراتوری جهان شمول، مکاتب گوناگونی برای نقاشی وجود داشت و این مکاتب به نام شهر هایی که این مکاتب در آنجا ها بیشترین هنرمندان و نقاشان را داشت خوانده میشدند. مانند مکتب اصفهان، هرات، بخارا، تبریز، مشهد، روم ، آندلس، شیراز و و و . از زیبایی شناسیهای متنوع ایرانی رایج در دوران امپراتوری صفویه میتوان به صحنه پردازی، تصویرگری کتاب یا صحنه آرایی روایتها و داستانهای کهن، تزیین دیوارها و سقفهای کاخها و خانه‌ها و حمامها و و و را نام برد.
قابل ذکر است که رضا عباسی شاهکارهای نقاشی خود را ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال پیش خلق کرده است و آنچه که در تصاویر این نابغه بزرگ ایرانی میتوان دید از تفنگ شکاری تا کلاه شاپو مربوط بزمانی میشود که نه انگلیسی وجود داشته و نه فرانسه و نه آمریکا. تمامی تصاویر و نقاشی های این هنرمند بزرگ ایران در جنگ جهانی اول (۱۰۰ سال پیش) که ایران مورد حمله وحشیانه قبایل بغایت بربر و عقب مانده انگلیسی و فرانسوی و عرب و ترک قرار گرفت و به سبب ضعف و ناتوانی حکومت مرکزی و حکام قاجار دچار قتلعام فجیع و وحشتناکی گشته (بنا به اعتراف خود این وحشی ها حدود ۲۰ میلیون ایرانی قتلعام شده و بیش از دو سوم ایران تجزیه گشت و بدست انگلیس و فرانسه و ترک و عرب افتاد و تمامی ایران ویران و به آتش کشیده شد) و این آثار مانند دیگر آثار هنری و کتب علمی و کتابخانه ها و دارایی های مالی و معنوی ایران به غرب منتقل شد و مصادره گشت و جز تاریخ و گذشته و فرهنگ انگلیس و فرانسه و عرب و ترک بربر ثبت شدند. و اینک کم و بیش (هر آنچه که نتوانسته اند به نام خود بزنند ) در موزه های غربی قرار دارد.

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود




دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
پر کن قدح می بکفم درنه زود
تا باز خورم که بودنیها همه بود.
خیام

تاچند اسیر رنگ و بو خواهی شد

تاچند اسیر رنگ و بو خواهی شد




تاچند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند ازپی هر زشت و نکو خواهی شد
گرچشمه زمزمی وگر آب حیات
آخر بدل خاک فرو خواهی شد.
خیام

هرکس که سلامتست و نانی دارد

هرکس که سلامتست و نانی دارد




هرکس که سلامتست و نانی دارد
ازبهر نشست آشیانی دارد
نه خادم کس بود نه مخدوم کسی
گو شادبزی که خوش جهانی دارد.
خیام

چون روزی وعمر بیش وکم نتوان کرد

چون روزی وعمر بیش وکم نتوان کرد



چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
دل را بکم و بیش دژم نتوان کرد
کار منو تو چنانکه رای منو تست
از موم بدست خویش هم نتوان کرد.
خیام

برچرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

برچرخ فلک هیچ کسی چیر نشد



برچرخ فلک هیچ کسی چیر نشد
وز خوردن آدمی زمین سیر نشد
مغرور بدانی که نخورده‌ست ترا
تعجیل مکن هم بخورد دیر نشد.
خیام

تا زهره و مه در آسمان گشت پدید

تا زهره و مه در آسمان گشت پدید



تا زهره و مه در آسمان گشت پدید
بهتر زمی ناب کسی هیچ ندید
من درعجبم زمیفروشان کایشان
به زآنچه فروشند چه خواهند خرید.
خیام

برچشم تو عالم ارچه میآرایند

بر چشم تو عالم ارچه میآرایند



برچشم تو عالم ارچه میآرایند
مگرای بدان که عاقلان نگرایند
بسیار چو تو روند و بسیار آیند
بربای نصیب خویش کت بربایند.
خیام

این قافله عمر عجب میگذرد

این قافله عمر عجب میگذرد



این قافله عمر عجب میگذرد
دریاب دمی که با طرب میگذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب میگذرد.
خیام

مینیاتور‌های ایرانی‌ همه جا

مینیاتور‌های ایرانی‌ همه جا

این عقل که در ره سعادت پوید

این عقل که در ره سعادت پوید




این عقل که در ره سعادت پوید
روزی صدبار خود ترا میگوید
دریاب تو این یکدم وقتت که نهٔ
آن تره که بدروند و دیگر روید.
خیام

افسوس که نامهٔ جوانی‌ طی شد

افسوس که نامهٔ جوانی‌ طی شد




افسوس که نامهٔ جوانی‌ طیّ شد
و آن تازه بهار زندگانی دی شد
آن مرغ طرب که نام او بود شباب
فریاد ندانم که کی آمد کی شد.
خیام

ای بس که نباشیم وجهان خواهد بود

ای بس که نباشیم وجهان خواهد بود




ای بس که نباشیم وجهان خواهد بود
نی نام زما و نی‌نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل
زین پس چو نباشیم همان خواهد بود.
خیام

اجرام که ساکنان این ایوانند

اجرام که ساکنان این ایوانند




اجرام که ساکنان این ایوانند
اسباب تردد خردمندانند
هان تا سررشته خرد گم نکنی
کانان که مدبرند سرگردانند.
خیام

آنها که کهن شدند و اینها که نوند

آنها که کهن شدند و اینها که نوند




آنها که کهن شدند و اینها که نوند
هرکس بمراد خویش یک تک بدوند
این کهنه جهان بکس نماند باقی
رفتند و رویم و دیگر آیند و روند.
خیام