بََرَهوتیان کَلافه تنهائی

چشمه پیری است
در انتهای ِ راه ِ کویر کور
باید گذشت از این راه ؟
این مرد راه
صبوری و تسلیم
جاریست
در رگش
بََرَهوتیان کَلافه تنهائی
باید ز راه ِ مانده، گذشتن
باید که سرافراز بچشمه رسیدن
این چشمه در انتظار، عبث نیست.
خسرو گلسرخی