قامت نژند سپیدار

خضری مگر گذشته ازین راه
آه این چه معجزه ست
کز دور سبز می زند و جلوه می کند
تنوار خشک و پیر سپیدار پار
شاید، اما، نه بیگمان
این پیچکی است رسته و بالیده
و افکنده تیلسان بلندش را
بر قامت نژند سپیدار.
محمدرضا شفیعی کدکنی