از زنده یاد حسین منزوی.
ایرانم ای از خون یاران، لاله زاران
ای لاله زار بی خزان از خون یاران
ایرانم ای معشوق ناب ای ناب نایاب
وی عاشقانت بیشمار بیشماران
یک چشم تو خندان و یک چشم تو گریان
چون شادخواران در کنار سوگواران
ایران من، آه ای زده از شعر حافظ
زیباترین گُل را به گیسوی بهاران
ای خون دامنگیر بابک در رگانت
جاریترین سیلاب سُرخ روزگاران
پیش بهار تو، بهشت از جلوه اُفتاد
ای باغها پیش کویرت شرمساران
ای رودهایت رهشناسان رسیدن
وز شوق پیوستن بدریا، بیقراران
ایران من لختی بمان تا باز پیچد
در گوشت آواز بلند سربداران
لختی بمان تا آن سواران سرآمد
همراهیت را سر برآرند از غباران
میخوانم آوازی برایت عاشقانه
همراهیم با رعد و برق و باد و باران
از این شکستنها مکن پروا که آخر
پیروزی ای ایران، برغم نابکاران
نام ترا بر صخره ای بی مرگ کندند
ایران من، ای یادگار یادگاران.
زنده یاد، حسین منزوی که بدست سازمانهای اطلاعاتی غربی و نوکران جهود و تورگ و عربش، که ایران را اشغال کرده اند و دژمن خونی ایران و ایرانیان و بویژه نخبگان ایران هستند، بقتل رسید. یاد و نامش جاودان و گرامی باد.
آی خبردار، شجریان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر