تحقیقات جدید که در دو مجله علمی نیچر و ساینس منتشر شده، نشان میدهد که خطر برخورد شهاب سنگ های بزرگ با زمین بیشتر از چیزی است که دانشمندان تصور میکردهاند.
دانشمندان با بررسی یک تکه بزرگ از یک سنگ فضایی که در ماه فوریه بر فراز چلیابینسک روسیه منفجر شد و ۱۶۱۹ نفر را مجروح کرد، اعلام کردند که این شهاب سنگ بزرگترین و پرقدرتترین سیارکی بوده است که از سال ۱۹۰۸ در سیبری سقوط کرد و جنگلهای سیبری را تا صدها کیلومتر با خاک یکسان کرد. شهاب سنگ اصلی در هوا و پیش از برخورد با زمین به وسیله نیروی پدافند روسیه منفجر و به تکههای کوچک تبدیل شد.
( پیش از این دانشمندان ژاپنی از برخورد شهاب سنگ بزرگی به فلات قاره ایران در ۱۴۰۰ سال پیش خبر دادهاند که باعث از بین رفتن شهرها و کشته شدن میلیونها مردم در فلات قاره ایران شده است ، و خیام کبیر، دانشمند و منجم برتر دنیا که تحقیقاتش هنوز در صدر تحقیقات ستاره شناسی دنیاست، به دلیل همین خطر، مردم را به خونسرد بودند و وارستگی از دنیا و لذت از لحظات سفارش کرده، چرا که در آن زمان و بعد از از بین رفتن امپراطوری پارس دیگر وسیلهی برای مبارزه با این خطر برای آدمیان وجود نداشته است. )
شهاب سنگ چلیابینسک با سرعت ۵۴ هزار کیلومتر بر ساعت معادل با ۴۴ برابر سرعت صوت برفراز شهر چلیابینسک متلاشی شد. گفته شده است که این شهاب سنگ بزرگترین جرم آسمانی است که در یک قرن اخیر به زمین اصابت کرده است.
این تحقیقات نشان میدهد که خطر برخورد سیارکهای خطرناک با سیاره زمین ۱۰ برابر بیشتر از چیزی است که دانشمندان پیشتر تصور کرده بودند.
درحال حاضر ستاره شناسان دانشگاه هاوایی درحال راه اندازی تلسکوپهایی هستند که میتواند نورهایی را که به سرعت حرکت میکنند و احتمالا سیارک باشند شناسایی کرده تا بتواند به سرعت هشدار داده و مناطق خطر تخلیه شوند.
دو تحقیق جدیدی که درباره رویداد چلیابینسک در مجلههای نیچر و ساینس منتشر شده نتایج یکسانی داشتهاند. نتایج یکی از این تحقیقات نشان میدهد که این سیارک احتمالا یک تک سنگ بوده است که در فضا درگیری مقداری فشار شده و یا با یک سیارک دیگر برخورد داشته و این امر موجب شده است که شهاب سنگ روسیه از درون دچار شکاف شود.
دانشمندانی که این تحقیقات را انجام دادند، اظهار داشتند که احتمال این برخوردها بالاتر از چیزی است که انتظار میرفت. اما از سوی دیگر این دانشمندان توضیحی برای این امر ارائه نکردهاند به نظر میرسد که برخی سیارکهای بزرگ در فضا ضربه خورده شکسته و زمان طولانی پس از این ضربه تعداد سنگهای نزدیک به مدار زمین افزایش یافتهاند.
منبع
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر