خوشا زندگی‌ سگی‌

خوشا آن کس که چون سگان زندگی کند، در این حیوان ده خصلت است که مومن به داشتن آنها سزاوار است:
نخست آنکه سگ را درمیان مردمان قدری نیست و این همان حال مسکینان و بیچارگان است.
دوم آنکه مالی و ملکی از آن او نیست و این همان صفت مجردان است.
سوم آنکه او را خانه و لانه ای معین نیست و هرجا که رود رفته است و این علامت متوکلان است.
چهارم آنکه اغلب اوقات گرسنه است و این عادت صالحان است.
پنجم آنکه اگر او صد تازیانه از دست صاحب خود خورد، در خانه او را رها نمیسازد و این، صفت مریدان است.
ششم آنکه شب هنگام بجز اندکی نمی آرامد و این حالت محبان و دوستداران است.
هفتم آنکه رانده می شود و ستم میکشد، لیک چون بخوانندش بدون دلگیری باز می گردد و این نشانه فروتنان است
هشتم آنکه به هر خوراک که صاحبش به او می دهد ، راضی است و این حال قانعان است.
نهم آنکه بیشتر لب فرو بسته و خاموش است و این علامت خائفان است.
دهم آنکه چون بمیرد، میراثی از خود بجای نگذارد و این علامت زاهدان است.