کاش چون پاییز بودم

.....وه ... چه زیبا بود... اگر پاییز بودم

وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم
شاعری در چشم من میخواند ...شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله می زد
در شرار آتش دردی نهانی
نغمه ی من ...
همچو آواری نسیم پر شکسته
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

......

فروغ فرخ زاد