سوسن فیروز.
بشنو قصه های من بشنو!
غم و غصه های من بشنو!
بشنو از کوچ کردن از دربدری، مهاجرت و مسافری!
گم شدیم گم شدیم دور دنیا گم شدیم
جنگ امد همه گی ره بیرون از وطن کشید
شروع شد آواره گی شروع شد بیچارگی،
وقت خانه بدوشی وقت یخ پاره گی
مرمی راکت و توپ هر طرف ما بارید،
گندم ما آتش گرفت درختان ما خشکید!
جملاتی که سوسن فیروز اولین آواز خوان رپ زن افغانستانی در مایکروفون خود آن را بزبان می آورد.
سوسن فیروز ۲۳ ساله، با لهجه صریح خود در اولین آهنگ رپ اش، در افغانستان مکانی که در آن زنان بچشم حقارت در جامعه دیده می شوند، تاریخی را ساخت. او در حال حاضر نیز از سوی برخی از اعضای فامیل اش رانده شده است.
اما فیروز رشته رپ را بهترین راه برای بیان خود میداند. رپ موسیقی نوپا در افغانستان است که در کشور تازهگی دارد. او درباره فشارها بر زنان، آرزوهایش برای یک افغانستان توام با صلح و بدبختی افغانها میخواند.
منبع: افغانستان اکسپرس
سوسن فیروز، مانتوی چرمی بتن می کند و شلوار لی میپوشد. او یکروسری هم بر سر میگذارد. بدین ترتیب ظاهرش همچون بسیاری از زنان امروزی در کابل می شود. با این وجود، این دختر جوان، پدیده ای جدید و جالب توجه در کشور تحت اشغال افغانستان بشمار می رود. او نخستین دختر خواننده رپ در کشور خود است.
کلمات ترانه های سوسن، بگوش بسیاری از هموطنانش غریب نیست. او بموضوعهای همچون تجاوز و بسیاری از رسواییهای مربوط بزنان افغان در ده های طولانی جنگ در افغانستان میپردازد. کشوری که در اختناق فقر نیز بسر می برد. از کارگر قالی بافی تا خواننده سوسن در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه که در یکی از شرکت های ضبط ترانه هايش صورت گرفت، گفته است: ترانه های رپی که می نویسم، از رنج های زنان در کشورم و همچنین مصیبت های جنگ و رنج هایی از آنها کشیدیم سخن میگوید. این دختر جوان ۲۳ ساله افغان، همچون دیگر هموطنانش میگوید که زندگی اش، آکنده است از خاطره های جنگ، بمباران و اردوگاه های آوارگان افغان در دو کشور همسایه ایران و پاکستان، او در کودکیش همراه والدینش برای فرار از جنگ خونبار داخلی افغانستان در دهه نود قرن گذشته، به پاکستان رفته بود، بعد از آن به ایران نقل مکان کرده بود. پس از حمله ائتلاف بین ملل بسرکردگی آمریکا در سال ۲۰۰۱ به افغانستان که بسرنگونی نظام طالبان انجامید، سوسن نوجوان بهمراه خانواده اش، به افغانستان بازگشت.
او بهمراه خواهران و برادرانش برای تامین زندگی خانواده، به قالی بافی مشغول شد تا زمانی که استعدادهای جدیدش را کشف کرد.
همچنان حدود ۷ میلیون پناهنده افغان در ایران و پاکستان بسر می برند. آنها بعد از اشغال افعانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق در سال ۱۹۷۹ از کشور خود مهاجرت کرده اند. همکاری با ستاره پاپ افغانستان با وجود این که سوسن درگیری های خونین دهه هشتاد قرن گذشته میان سربازان روس و مجاهدان افغان را به یاد ندارد، اما ترانه اولش، آکنده است از داستان های جنگ.
او کلماتی با این مضمون مهاجرت به اروپا برای زندگی بهتر اما در نهایت پوسیدن در اردوگاه های آوارگان در ترانه گنجانده است.
سالانه هزاران شهروند افغانستانی برای رسیدن به اروپا از راه های خطرناک و غیر قانونی زمینی و دریایی، جان خود را به خطر می اندازند.
هر کس از آنها هم موفق برسیدن شود، سالهای درازی را در اردوگاه های آوارگان در خارج از شهرها می گذراند. فرید راستگار، ستاره پاپ افغان، برای کمک به هنرمند جوان در انتشار نخستین آلبوم خود که قرار است ژانویه جاری منتشر شود، اعلام آمادگی کرد. یکی از ترانه هایش در این آلبوم، ناقص عقل عنوان دارد که برنج های زنان در افغانستان و تعرض هایی که به او میشود میپردازد. دشمنانی از محافظه کاران خانواده اش سوسن، دختر یک کارمند دولتی سابق است. مادرش هم سواد خواندن و نوشتن ندارد، دشمنان محافظه کارش در میان خانواده اش نیز بچشم می خورند. پس از آنکه نخستین ترانه اش در فضای اینرنت منتشر شد، عموهایش و خانواده هایشان، با او قطع رابطه کردند. آنها او را لکه ننگ خانواده دانستند. او همچنین تماسهای ناشناس بسیاری دریافت کرد که او را تهدید بقتل میکنند. این هنرمند جوان این پرسش را مطرح میکند که: گناه من چیست؟ درحالیکه اشک از چشمانش سرازیر میشود ادامه میدهد: همواره مردانی ناشناس با من تماس میگیرند و می گویند که من دختر بدی هستم و من را خواهند کشت. سوسن، در کنار پدرش، عبد الغفار فیروز مینشیند که میگوید: افتخار می کنم معاون دخترم باشم. سوسن می گوید: تهدیدها عزم من را از میان نمیبرد. از کرده خود پشیمان نیستم و ادامه خواهم داد. میخواهم صدای زنان کشوم باشم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر