در جبین کرونا نور خدا میبینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا میبینم
لرزه بر دل مفکن ای ملک الموت که تو
مرگ میبینی و من راز بقا میبینم
انکسی را که بحق هیچ ندارد باور
سرِ سجاده و مشغول دعا میبینم
کس ندیدهست از آن منبر و مسجد بیشک
اثری را که من از این کرونا میبینم
هردم از فیض وجودش شده جهلی معدوم
با که گویم که در این صحنه چهها میبینم
عصر بی رونقی دکه و دکان شیوخ
بنده در طالع سعد علما میبینم
آنچه در شهر حلال است، شده آن مایه درد
آنچه را عین حرام است، دوا میبینم
خبر از رانت و فساد حضرات اصلا نیست
واقعا کم شده، یا بنده خطا میبینم
زیرو رو کرده جهانرا هنر این ویروس
ضربه را لشگر پنهان خدا میبینم
ثمری را که ۴۰ روزه ببار آورده
بهتر از کار ۴۰ سال شما میبینم
دوستان تهمت و برچسب به شاعر نزنید
که من او را ز خرافات رها میبینم.
محمد حسینی، آخوند شاعر که در پاسخ وی، یکی از فرهیختهگان با الهام از شعر ایرج میرزا میگوید: شیخ مکار، ابیات شعر تو شیرینند لیکن مردم گشنه به قبر پدرت میرینند.
