در برابر پارسی ستیزی و تمامیتخواهی رایج در این کشور، اگر حرفی زدیم و یا موضع گرفتیم، با برچسپ قومگرایی از سوی گروههای پارسی ستیز و توجیهگرانشان روبرو شدیم. در نخست تصور ما بر این بود که این واکنشها ناشی از ناآگاهیست و میتوان با آن با روشنگری مقابله کرد، اما به مرور زمان ثابت شد که آنها به هدف و نیت کار خود آگاهاند و در برابر این گونه برخوردها تمکین نخواهند کرد.
ثابت شد که دشمنی آنها با زبان پارسی ناشی از تفکرِ تبعیضآمیزی است که ذهن و قلب شان را بیمار کرده است و این بیماری با روشنگری در مورد چیستی زبان و این که این واژهها پارسیاند، بهبود نمییابد چون منطق طرف منطق زور و عدم پذیرش استدلال است.