Guajira - flamenco
Performed and choreographed by Behnaz Khusrokhan-
رقص فلمینگو کاری از بهناز خسروخان
نمایش پستها با برچسب زنان. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب زنان. نمایش همه پستها
چهارشنبه، آبان ۰۹، ۱۳۹۷
یکشنبه، تیر ۰۳، ۱۳۹۷
بربرها تازه فهمیدند، آدمی آنجایی که میخورد قضای حاجت نمیکند
دو قرن است که قبایل بغایت جاهل و بربرِ غربی، با تمدن انسانساز پارسی که قرنها بدون جنگ و خونریزی و تنها بکمک هنر و علم و موسیقی و زیبائی بر دنیا حکومت کرده، با توحش مبارزه و افکار پلید و اهریمنی خود را بر جهان غالب نمودهند. جنگ، آوارگی، کشتار، نژاد پرستی، جهالت، زن ستیزی، خرافات، بی خردی، نفرت، دزدی و غارتگری، دروغ و نفاق افکنی و و و از ارمغانهای تسلط این بربرها بر دنیا و نابودی تمدن پارسی است. امروزه این قبایلی جاهل و بربر غربی و عربی، پس از مشورت باهم، و پس از سیری کامل که از چپاول تمامی ثروتهای معنوی و مادی ایرانیان پس از ۴۰ سال بدست آمده، تازه به این نتیجه رسیده اند که یک ماشینِ سواری را میتوان توسط زنان هم هدایت کرد و رانندگی زنان گناه نیست و اشکالی ندارد، و جادوگری نیست و نباید آنان را سوزاند، و حرام نیست و الله چزیده نمیشود و و و مزخرفاتی از ایندست که آدمی را از همگروهی با این اوباش، از خود بیزار میگرداند.
بمناسبت اجازه رانندگی یافتن زنان عربستان.
جمعه، دی ۰۱، ۱۳۹۶
پنجشنبه، آذر ۳۰، ۱۳۹۶
چهارشنبه، آذر ۲۹، ۱۳۹۶
چهارشنبه، اسفند ۱۸، ۱۳۹۵
روز جهانی زن بر تمام زنان دنیا و بویژه شیر زنان ایران خجسته باد
سرزمینم
خاک افسونگر
دل خاورمیانه
نام تو تاریخ تو مردان کویت جاودانه
من زن ایرانی ام
ایرانی از جنس تن تو
هم صبور و هم غیورم
طفلی از آبستن تو
من زن ایرانی ام
همسایه و هم نسل شیرین
خواهر تهمینه و هم قصه ی پوران و پروین
من زن ایرانی ام
اهل تمدن
زاده پارس
مثل دریا میخروشم
من خلیجام
تا ابد فارس
من زن ایرانی ام یک چشمه شرم ناب دارم
قد صدها سد سیوند پشت چشمم آب دارم
من زن ایرانیم می سازمت با خشت جانم
میزنم تا سقف تو صدها ستون با استخوانم
من زن ایرانی ام ایرانی از جنس تن تو
هم صبور و هم غیورم طفلی از آبستن تو.
هیلا صدیقی
کس چو زن، در معبــد سالوس قــربانی نبود
زن در ایران، پیـش از این گویی که ایرانی نبود
پیــــشهاش جز تیرهروزی و پریشــــــانی نبود
زندگی و مــــرگش اندر کنج عزلت میگذشت
زن چه بود آن روزها، گــــر زان که زندانی نبود
کس چو زن، انـــدر سیاهی قرنها منـــزل نکرد
کس چو زن، در معبــد سالوس قــربانی نبود
در عدالتخانـــــهی انصاف، زن شاهـــد نداشت
در دبستان فضیـــلت، زن دبستـــــــانی نبود
دادخواهیهـــــای زن میمانــد عمری بیجواب
آشکارا بـــــــود این بیــــــداد، پنهـــــــانی نبود
بس کســـان را جامه و چوب شبانی بود، لیک
در نهــــــــادِ جمله گـــرگی بود، چــوپانی نبود
از بــــــرای زن به میــــــدا ن فــــراخِ زنــــــــدگی
ســرنوشت و قسمتی، جز تنگ میــدانی نبود
نـــــور دانـش را زچشم زن نهـــان میداشتند
این نـــــدانستن ز پستی و گرانجـــــــانی نبود
زن کجــا بافنــده میشــد بینخ و دوک هنـــر
خـــــــرمن و حاصل نبـــود آنجا که دهقانی نبود
میـــوههای دکّـــهی دانش فراوان بــــود ، لیک
بهــــــــر زن هــــرگز نصیبی زین فـــــراوانی نبود
در قفـــــــس میآرمید و در قفس میداد جان
در گلستــــان، نام از این مـــــرغ گلستانی نبود
بهـــــــر زن، تقلیـــد تیه فتنه و چـــــاه بلاست
زیـــــــرک آن زن کاو رهش این راه ظلمانی نبود
آب و رنـــگ از علم میبایست شــــرط برتری
بـــــــــا زمـــــــرّد یاره و لعل بـــــــدخشانی نبود
جلوهیصدپرنیان، چونیک قبایساده نـیست
عـزت از شایستگی بود، از هوســــــرانی نبود
ارزش پوشنده، کفش و جامــــــه را ارزنده کرد
قــــدر و پستی، با گـــرانی و بـــــه ارزانی نبود
ســــادگی و پاکی و پرهیز، یک یک گــــوهرند
گــــــوهر تابنـــــده، تنهـــــا گوهـــــر کانی نبود
از زر و زیور چه سود آنجا که نــــادان است زن
زیـــــــور و زر، پــــردهپـــــوشِ عیب نادانی نبود
عیبها را جامهی پرهیز پوشاندهست و بــس
جامـــــــهی عجب و هـــ وا، بهتر ز عریانی نبود
زن سبکساری نبیند تا گـرانسنگ است و پاک
پـــــاک را آسیبی از آلــــــوده دامـــــــانی نبود
زن چو گنجور استو عفت،گنج و حرصو آز،دزد
وای اگـــــــر آگـــــه از آیین نگهبــــــــــانی نبود
اهـــرمن بر سفرهی تقو ی نمیشد میهمــــان
زان که میدانست کان جا، جای مهمانی نبود
پا بــــــه راه راست بایــــد داشت، کاندر راه کج
تـــــوشهای و رهنمـودی، جــــز پشیمانی نبود
چشم و دل ر ا پـــرده میبایست، امـا از عفاف
چــــــادر پـــــــوسیــــــده، بنیاد مسلمانی نبود
خسروا، دست تـــــوانای تــــو، آسان کــــرد کار
ورنـــــــه در این کـــار سخت امیــد آسانی نبود
شهنمیشد گردر این گمگشتـــه کشتیناخدای
ســــــاحلی پیـــــدا از این دریــای طوفانی نبود
بایـــد این انـــوار را پروین بـــــه چشم عقــل دید
مهــــــر رخشان را نشایـــــد گفت نــورانی نبود
« پروین اعتصامی»
بر اساس بخشی از سخنان رضا شاه، پروین اعتصامی شعر گنج عفت «زن در ایران» را سروده است و اگر دقت کنید شروع این سروده با بخشی از سخنان رضا شاه آغاز می شود.
گیسو شاکردی: تا به کی خموشی ای زنان ایران
مارا بدم تیر نگه نتوان داشت
در خانه دلگیر نگه نتوان داشت
آنرا که سرزلف چو زنجیر بود
در خانه بزنجیر نگه نتوان داشت
دختران سیه روز تا به کی در افسوس
زیر دست مردان تا بچند محبوس
در چنین محیطی دختران ایران
تا بکی خموشی ای زنان ایران
هیچ کس خبر نیست فکر خیروشر نیست
ای رجال ایران زن مگر بشر نیست
چند در حجابی تا به کی بخوابی
از وجود شیخ است این چنین خرابی
مملکت خراب است ملتش بخواب است
ای زنان ملت وقت انقلاب است
مملکت خراب است ملتش بخواب است
ای زنان ملت وقت انقلاب است
دختران ملت تا به کی بذلت
برکَنید از سر چادر مذلت.....
پنجشنبه، خرداد ۱۴، ۱۳۹۴
یکشنبه، اردیبهشت ۰۶، ۱۳۹۴
پنجشنبه، بهمن ۱۹، ۱۳۹۱
یکشنبه، آذر ۰۵، ۱۳۹۱
رنگ رخساره همیشه افشا کننده سر درون نیست!
یک طراح دانمارکی توانست برنده مسابقه طراحی پوستر به مناسبت ۲۵ نوامبر روزجهانی مبارزه با خشونت علیه زنان بشود.
"خشونت همیشه قابل مشاهده نیست"عنوان پوستر طراحی شده توسط این هنرمند دانمارکی است.
در پوستر زنی با چهره عادی و بدون اینکه برروی صورتش آثار ضرب و شتم دیده شود ، به تصویرکشیده شده اما در زیر این پوستر نوشته شده ۳دنده این زن شکسته و ۲ دندانش لق شده است و برروی پایش ۵ جای سوختگی حاصل از آتش سیگار قابل مشاهده است.
"ترین سجتن" طراح این اثر گفته: با این پوستر می خواستم به مخاطبم این پیام رو برسونم که این زن می تواند خواهر، دوست یا هر زنی دیگهای در اطراف شما باشد. زنی که می تواند در اتوبوس کنار دست شما نشسته باشد و یا در خیابان از کنار شما می گذرد. خشونت اعمال شده همیشه با چشم قابل مشاهده نیست همچنین خشونتی که منجر به رنج روحی برای زن میشود نیز قابل مشاهده نیست و دردش از خشونت فیزیکی اگر بیشتر نباشد کمتر نیست.