با نام نادرست دجله و فرات
پالاد رود که پس از جنگ جهانی دوم به فرات تغییر نام داد، از مناطق شرقی ارمنستان کنونی که در گذشته ناحیه پهناور ارمنستان ایران خوانده میشد، از کوهستانهای مرتفع توروس و آنتی توروس، ارمنستان کنونی سرچشمه میگیرد و پس از طی مسافتی در حدود سه هزار کیلومتر، بهم پیوسته و اروند رود بزرگ را در خاک ایران تشکیل داده و پس از آن به دریای پارس(شامل دریای هند، دریای عمان و خلیج پارس امروزی) میریزد. سرچشمه پالاد با سرچشمه آروند (دجله) و ارس یکی است.
آلودن پالادرود و آروندرود(فرات و دجله) اتفاقی و یا از روی عمد؟
در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲ اعلام شد که خط لوله حمل سیانور به معدن طلا در منطقۀ ارس، یارزنگا در استان آمد( دیاربکر )کردستان در ساعت ۲:۴۵ روز سه شنبه ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲ (۳۱ خرداد ۱۴۰۱) منفجر شده و آب رودخانۀ پالاد(فرات )و حوضۀ سد کبان با ۲۰ تُن سیانور آلوده شدهاست. (چگونه بیست تن سیانور در رودخانه خالی شده و کسی نفهمیده تا جلوی آنرا بگیرد؟)بدنبال بروز این فاجعه بزرگ زیستی، که آگاهان اتفاق مذکور را با فاجعه ای بزرگتر از چرنوبیل مقایسه میکنند و ضمن هشدار نسبت بخطرات آن نه تنها برای منطقه و استان «آمد»کردستان سوریه و ایراگ، بلکه برای کل کردستان، ایران، ایراگ، ترکیه و حتی خاورمیانه، خواستار توقف استخراج طلا از معادن طلا در این منطقه و بردن آنها به غرب شدند. گفته میشود که کشاورزی در دستکم ۲۰ استان کردستان در جنوب شرق آناتولی، در ترکیه جعلی، در ایراگ و ایران و خلیج پارس و دریای عمان، خلیفه نشینهای حاشیه خلیج پارس و یا امارات و کویت تحت تأثیر این فاجعه قرار خواهد گرفت.
آب پالاندرود(فرات) همراه با آب آروند رود(دجله) در خاک ایران بهم پیوسته و اروند رود بزرگ را تشکیل داده که همراه با کارون و سپس به خلیج پارس میریزد. این فاجعه اکوسیستم کل جنوب ایران و خلیج پارس را نابود خواهد ساخت. و احتمالا تاکنون کرده و خبرش مسکوت مانده است.
در حوالی بصره جایی که امروزه بنام جعلی روستای قرنه شناخته میشود، پالاد رود همراه با آروند(فرات و دجله) پس از مدتها جدایی از هم، به یکدیگر میپیوندند و پس از اتحاد با کارون، اروندرود بزرگ را تشکیل میدهند و پس از آن به خلیج پارس میریزند.
و از خلیج پارس در قسمتی که مجاور کنارههای پالاد رود است، دانههای مروارید بسیار خوبی بدست میآید.
بطور کلّی آروند رود را تا آنجا که به خلیج پارس میریخته است، اروندرود مینامیدهاند. و پالادرود در جنب و کنار اروندرود همچون اسپ (یدک) که در کنار اسپ دیگر است در نظر گرفته میشده است. و چون اسب یدک تیزرو (اسپ کوتل) را در پارسی پالاد مینامند، این رود با این نام از باستان شناخته میشده است. پالاد بر وزن آباد، اسب یدک را گویند که اسبِ کوتل باشد و بسی تیزرو است و آن اسبی است که بعنوان پیشکش برای پادشاهان و سلاطین پارس میبردند»
قسمت پایین اروندرود که به خلیج پارس میریزد، بهمنشیر نام داشته است. سپس به جلگه کور تغییر یافته است و امروزه به آن نام جعلی دجلة عوراء داده اند.
پالاد رود معمولاً از آروندرود (دجله) پهناورتر و پرآبتر است. این نکته بشکل ضرب مثل در بین ایرانیان از هزاران سال پیش تاکنون رواج داشته است. پرآبی پالادرود، گاه به اندازهای بود که بر اثر تلاقی با نهر شاپور (کنار شهر رقه)، سوریه، دژ مستحکم پارسی را بصورت جزیره درمیآورد.
رقه نیز یک شهر باستانی است که ابتدا توسط شهریاران پارسی( رقه در دوران هخامنشیانساخته شده)بنا نهاده شده است و سپس توسط امپراتوری صفوی شکوه باستان آن زنده و تبدیل به بهشت گردیده است. و باز طبق معمول در طول جنگهای چلیپی آسیب دیده و در زمان دو جنگ جهانی اول و دوم توسط قبایل بربر که اینک همکاره اند بطرز وحشیانه غارت و ویران گشته است. و پس از فتنه ۱۳۵۷ شمسی و یا ۱۹۷۹ میلادی که ایران به اشغال بربر ها درآمد و با رفتن شاه فقید ایران، قانون جهانی و حقوق بشر و نظام انسانی، بطور کلی از دنیا حذف شد، شهرهای باستان پارسی یکی پس از دیگری با خاک یکسان گشته و ویرانه های آنان هم تاریخ و نامهای زشت و جعلی یافتند.
پیش از فتنه ۵۷ ایران و اشغال منطقه توسط غرب و انگلیس و اسرائیل، شهرهای مرکزی ایران، بویژه پرسپولیس، آپادانا، اکثر شهرهای بزرگ لبنان، مصر، یمن، شهرهای سوریه مانند آلپو(حلب) و یاسمین آلپ(دمشق) و پالمیرا سوریه، شهرهای بزرگ ایراگ مانند باغ داد(بغداد)و شهرهای منطقه آناتولی(ترکیه جعلی) را بهشت باستان شناسی پارسی مینامیدند.
شهری که امروزه رقه سوریه نامیده میشود، در کنار پالادرود واقع و توسط غربیها برای هزارمین بار چپاول و بکلی و ویران شده است. شهر در ساحل پالادرود از جانب شرقی آن و از آن تا حران(نام جعلی)که یکی از شهرهای جزیره است سه روز راه است
رقه شهری است در میانرودان و در جزیره بزرگ(ایرانیان سرزمین میان اروندرود و پالادرود را جزیره بزرگ میگویند)قرار داشته و بزرگ و خرم و پیوسته برکران پالادرود میدرخشیده است.
ایرانیان باستان ناحیه میانرودان را به دوازده استان تقسیم کرده بودند: استان شادشاپور و یا استان شادپیروز یا استان بالا شامل تسوگهای (واحد شهر) پیروز شاپور(همان
که شهر انبار نام گرفته است) استان اردشیر پاپکان، (کیقباد بزرگ)، (کیقباد میانه) و (کیقبای کهتر)، در کنار پالادرود قرار داشتند. از آنجا که پالادرود مسافت طولانیتری را در مقایسه با اروندرود میپیماید و از طرفی دیگر به دلایل دیگری چون، قرار داشتن بر سر راههای تجاری و بازرگانی مختلف، وجود قلعهها و پایگاههای نظامی در پیش و پس از امپراتوری ساسانی، نزدیکترین رود منطقه به موقعیتهای طبیعی و مهمی چون بیابان تهی و شبهه جزیره پارس و دریاهای مدیترانه، سیاه و خلیج پارس و کمک به بهبود وضعیت کشاورزی و دامداری، حضور قبایل و عشایر بسیار حاشیه نشین مرزهای ایران، همه و همه باعث شد تا آبادیهای بسیاری در حاشیه این رود ساخته شده و کولیهای زیادی را در خود جای دهد که همین کولیها در جنگ جهانی اول و دوم توسط انگل استان بسیج شده و قتل و غارت غیرقابل باوری را در منطقه موجب گشته که در نتیجه ایراک و سوریه و ترکیه از ایران چدا گشتند. این آبادیها برخی به پیش از ساسانیان و برخی به دورههای پس از ساسانیان بازمیگردد. این نواحی، در دوره های مختلف امپراتوریهای پارسی(هخامنشیان، اشکانیان، پارتیان، ساسانیان، صفویان و افشاریان) و حتی در دوران قاجارها در تصرف دولت ایران قرار داشت و به چند استان تقسیم میشد. این سرزمینها به دلیل حاصلخیزی، گاه در این دوران به شکل هدیه به اطرافیان شاه ایران تعلق میگرفت. پالادرود در اینباره نشیب و فرازهای بسیاری را بخود دیده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر