من اگر حوا شوم
اینبار طغیان میکنم
سیب را از شاخه میچینم
ولی تقدیم شیطان میکنم
گر بخواهد کس مرا بیرون براند زان بهشت
هرچه را دستم رسد
ویران ویران میکنم
دلبریها میکنم در کار آدم دم بدم
بیگمان اورا بزور
همدست شیطان میکنم
من که حوایم
براه وسوسه یا سادگی
هرچه باشد کار خود بر خویش
آسان میکنم
چون میسر شد بکامم
راندن شیتان و مرد
آن بهشت تازه را
همچون گلستان میکنم
هرچه را دیدم از آدم
من در این خاک بلا
در بهشت دلکشم، اینبار جبران میکنم
حکم میرانم
از ین پس بر زنان مهر و وفا
عاشقی را همدلی را
رسم اینان میکنم
حال اگر آدم خیالش بود تا آدم شود
با خدا یک مشورت
در کار ایشان میکنم
دست آخر این بهشت
اما بدون هرکلک
های آدم گوش کن
من عصیان میکنم.
بتول مبشری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر