کاری از اولگا وایز

قوانین مسخره جامعه انسانی‌ منو یاد چین در قرن ۱۹ تا اواسط قرن ۲۰ می‌اندازه، زمانی‌ که احمقانه پای کوچک برای زنها زیبا بود. کاری از
Olga Wiese
پایِ دختر بچه‌ها را در ۴-۵ سالگی با نوارهای پارچه‌ای محکم می‌بستند تا دیگر رشد نکند! پا رشد میکرد ولی‌ در خودش فرو میرفت و از شکل و ماهیت پا خارج، و شبیه یک سم میشد. و اینکار را برای زیبائی نمیکردند، بلکه هدف مشمئز کننده دیگری در پشت این خباثت پنهان بود. آنها تصور میکردند، دختر بچه ها که از ابتدا مجبور شوند روی پنچه پا راه بروند، ماهیچه های واژنشان محکم و سخت شده و در نتیجه برای مردان بهنگام نزدیکی لذت بیشتری دارد.
مقررات جامعه انسانی‌ که شامل قوانین من درآوردی یک انسان دیگر که احتمالا در گذشته خیلی‌ دور از مغزش تراوش شده، و به شکل سنت، قوانین مدنی و گاها قوانین نانوشته درآمده، به اضافه قوانین مسخره مذهبی‌، دست در دست هم، مغز و اندیشه آدمی‌ را از لحظه تولد محکم در خود می‌پیچند، و حکم همان نوار‌های را دارند که دور پایِ زنان چینی‌ میپیچیدند. و نتیجه هم همان است. مغزی که از ماهیت مغز انسان طبیعی خارج است، یک چیزی تو مایه‌های همان سم، که فقط برای عده ای خوشایند است.