سکوت می کنم و عشق ، در دلم جاری است
که این شگفتترین نوع خویشتن داری است
تمام روز ، اگر بیتفاوتم ؛ اما
شبم قرین شکنجه ، دچار بیداری است
رها کن آنچه شنیدی و دیدهای ، هر چیز
به جز من و تو و عشق من و تو ، تکراری است
مرا ببخش ! بدی کردهام به تو ، گاهی
کمال عشق ، جنون است و دیگرآزاری است!!
مرا ببخش اگر لحظههایم آبی نیست
ببخش اگر نفسم ، سرد و زرد و زنگاری است
بهشت من ! به نسیم تبسمی دریاب
جهانِ جهنم ما را ، که غرق بیزاری است.
حسین منزوی

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر