شعری از تاهر قرت این، یکی از زنان چکامه سرای دوران قاجار در ایران.
در ره عشقت ای سنم، شیفته بلا منم
چند مغایرت کنی با غمت آشنا منم
پرده بروی بستهای، زلف بهم شکستهای
از همه خلق رستهای، از همگان جدا منم
شیر تویی، شکر تویی، شاخه تویی، ثمر تویی
شمس تویی، قمر تویی، ذره منم، هبا منم
نخل تویی، رتب تویی، لعبت نوش لب تویی
خاژه با ادب تویی، بنده بیحیا منم
کعبه تویی، سنم تویی، دیر تویی، حرم تویی
دلبر محترم تویی، عاشق بینوا منم
شاهد شوخ دلربا گفت بسوی من بیا
رسته ز کبر و از ریا، مزهر کبریا منم
تاهره خاک پای تو، مست می لقای تو
منتظر عتای تو، معترف ختا منم.
تاهر قرت عین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر