فریدون مشیری
هوا آرام
شب خاموش
راهِ آسمانها باز
خیالم
رَوَد آنجا
تنم را
برایت شعر خواهم خواند
برایم شعر خواهی خواند
تبسمهای شیرین ترا با بوسه خواهم چید
وگر بختم کند یاری
در آغوش تو
ای افسوس
سیاهی تار میبندد
چراغِ ماه
لرزان از نسیم سرد پاییز است
هوا آرام
زمان
فریدون مشیری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر