بنابر قرآن عربی، شیعیان مشرک و کافرند و میبایست آنان را کشت!
قرآن اصلی یک متن پارسی است که جحودان مانند اکثر کتب باستان پارسی به عربی و عبری ترجمه کرده، نامش را به عبری و عربی برگردانده، در ان دست برده و تحریف و مختوش ساختند و سپس مالخود کردند. ضمن ذکر این مطلب که اصولا دو لهجه عبری و عربی لهجه های ناقص از زبان پارسی است، و بهمین جهت ترجمه زبان پارسی به عربی و عبری، متن نوشتار را هم ناقص و نادرست میکند، درنتیجه متن زیر بر اساس قرآن عربی است که سراپا اشتباه و جعل است و نه متن اصلی قرآن که پارسی است. و این متن از طرف خود جحودان با اهداف، تبلیغ و جلوه دادن قرآن عربی و هدف ایجاد اختلاف و دشمنی و نفرت، در میان مردم نوشته شده است و هیچ منطق و خرد و هدف انسانی در آن نیست. و قرار دادن این متن در اینجا تنها با هدف تحقیق و پژوهش در چگونگی دگرگونی قرآن اصلی دراینجا گذاشته شده است. در مقاله آمده است:
دراصطلاح امروزی به کسی که دیگران را بدون دلیل کافر میداند و سپس آنان را میکشد تکفیری گفته میشود.
پس نخست به تعریف کفر و کافر از دیدگاه اسلام میپردازیم. از دید اسلام انکار یکی از مسلمات اسلام کفر است و شخص منکر کافر، ملاک این موضوع نیز آن چیزی است که حکم آن به صراحت در قرآن آمده باشد، مثلا در قرآن بیان شده که انسان مسلمان باید نماز بخواند، روزه بگیرد، حج برود ووو اگر کسی منکر یکی از این موارد باشد کافر است.
مهمترین اصل در اسلام شهادتین (دو گواهی) میباشد یعنی گواهی دادن به اینکه خدائی غیر از الله در جهان وجود ندارد و محمد هم فرستاده اوست (لا اله الا الله)؛ بنابراین طبق این تعریف پیروان تمامی ادیان دیگر (غیر از اسلام) در زمره کفار محسوب میگردند!
همه ما میدانیم که اسلام تنها ادیان ابراهیمی (یهودیت و مسیحیت) را برسمیت میشناسد. پرسش:
آیا از دید اسلام یهودیان و مسیحیان در زمرهی کفار محسوب میگردند؟
برای پاسخ دادن به این پرسش به خود قرآن مراجعه میکنیم،
قرآن میگوید:(مائده/ ۷۲) یقینا كسانى كه گفتند الله همان مسيح پسر مريم است قطعا كافر شده اند و در حالیکه مسيح مىگفت «اى فرزندان اسرائيل، پروردگار من و پروردگار خودتان را بپرستيد كه هر كس به الله شرك آورد قطعا الله بهشت را بر او حرام گردانیده و جايگاهش آتش است و براى ستمكاران هیچ یاری دهندهای وجود ندارد.
(مائده/ ۷۳) كسانى كه گفتند الله سومين سه است بدون شک كافر شدهاند و حال آنكه هيچ خدائی جز الله نيست و اگر از آنچه مىگويند دست نکشند، به کسانی از ایشان که کافر شدندعذابى دردنک خواهد رسيد.
این کتاب پا را این این فراتر گذاشته به صراحت میگوید که هم یهودیان و هم مسیحیان کافرند: (توبه/ ۳۰) و يهود گفتند عزير پسر الله است ومسیحیان گفتند مسيح پسر الله است. اين سخنى است كه به زبان میآورند و سخنانشان مانند کفار پیشین است، الله آنان را بكشد چگونه بهتان میبندند.
نکته جالب دیگری که در این آیه وجود دارد آرزوی کشته شدن آنان از سوی الله است، ظاهرا نویسندهی قرآن یادش رفته که در اینجا از جانب الله سخن میگوید. ضمنا آرزو کردن به صفاتی که از الله به عنوان خدای یگانه یاد میکنند در تضاد است زیرا آرزو درخواست بنده است.
شرح قضا و قدر:
پس طبق قرآن تمامی انسانها غیر از مسلمانان کافر هستند، اما موضوع بهمین جا ختم پیدا نمیکند، زیرا مسلمان کیست؟
در اسلام فرقههای گوناگونی وجود دارد که عمدتا به دو فرقه سنی و شیعه تقسیم میشوند، پس در ابتدا به تعریف کفر از دید این دو فرقه میپردازیم.
اهل سنت اصول دین را ۳ تا میداند:
۱- توحید (اعتقاد به اینکه غیر از الله خدائی نیست).
۲- نبوت (اعتقاد به اینکه محمد آخرین فرستاده همین خداست).
۳- معاد (اعتقاد به اینکه انسان پس از مرگ دوباره زنده میشود و بر اساس میزان اعتقاد به اصول بالا مجازات میگردد و یا پاداش داده خواهد شد)
شیعه علاوه بر اعتقاد به سه اصل بالا دو اصل دیگر را هم به موارد یاد شده میافزاید:
۴- عدل (اعتقاد به دادگر بودن الله پیامبران و امامان)
۵ – امامت (اعتقاد به اینکه الله پس از فرستادن محمد بسوی مردم به او دستور داد تا برای خویش جانشینانی انتخاب کند تا مردم در هر زمان به آنان توسل جویند)
نخستین اختلاف مسلمانان از همان نخستین اصل آغاز میگردد، زیرا اهل سنت معتقد است که الله را تنها و بدون واسطه باید خواند و پرستش نمود و شیعه معتقد است که برای رسیدن به الله باید به امامان و آخوندها توسل جست و آنان را واسطه بین خویش و الله قرار داد،چ
اهل سنت معتقدند که طبق قرآن کسانیکه بین خویش و الله واسطه قرار میدهند مشرک هستند:
(زمر/ ۳) همانا دين خالص از آن الله است، و آنها كه غير از الله را اولياي خود قرار دادند، و دليلشان اين بود كه اينها را نميپرستيم مگر به خاطر اينكه ما را به الله نزديك كنند، الله روز قيامت ميان آنها در آنچه اختلاف داشتند داوري ميكند، الله آن كس را كه دروغگو و كفران كننده است هرگز هدايت نميكند.
بنابراین از دید بسیاری از اهل سنت هیچ تفاوتی میان درخواست از ضریح با بت نیست، زیرا بت پرستان هم تندیسهای افراد نیکوکاری که مرده بودند را واسطه بین خویش و الله قرار میدادند.
بنابرین و با توجه به اینکه هر مشرک کافر است لذا شیعیان هم مانند مشرکین کافرند.
موضوع بهمین جا ختم نمیشود، شیعه اعتقاد به امامت را درست مانند اعتقاد به نبودت میداند و در واقع امامت را ادامهی نبوت محمد قلمداد میکند، بنابراین اگر کسی منکر امامت یکی از امامان به عنوان افراد معصوم و در ردیف محمد نداند منکر اصلی از اصول دین گشته کافر شمرده میشود.
شیخ مفید که از بزرگترین علمای تاریخ شیعه است میگوید که اگر کسی منکر واجب بودن پیروی از یکی از امامان که الله پیرویش را بر ما واجب نموده گردد کافری است گمراه که آتش جهنم در انتظار اواست:
واتفقت الامامیة علی ان من انکر امامة احد الائمة و جحد ما اوجبه الله تعالی من فرض الطاعة فهو کافر ضال مستحق للخلود».
و شیخ صدوق میگوید که منکر امام منکر نبوت است و منکر نبوت هم منکر توحید:
(شیخ صدوق/ الهدا)
شیخ طوسی میگوید که مخالفت با اهل حقیقت (یعنی شیعه) کافر است و لازم است که بر او حکمی مانند حکم کفار داده شود.
و همچنین میگوید انکار امامت را مانند انکار نبوت میداند:( تلخیص الشافی/ جلد ۴).
اما از دید قرآن حکم کفر چیست؟ (توبه/ ۱۲۳) اى كسانى كه ايمان آورده ايد (با) كافرانى كه مجاور شما هستند بجنگید و آنان بايد در شما خشونت بيابند و بدانيد كه الله با متقیان است.
منبع: فیسبوک صفحه انتقاد از اسلام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر