به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز

نه تو میمانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی
بحباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم میگذرد
آنچنانی که فقط خاطره‌ای خواهد ماند
لحظه‌ها عریانند
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.
سهراب سپهری