ما صید لاغریم

بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم


شوق است در جدایی و جور است در نظر
هم جور به كه طاقت شوقت نیاوریم


روی ار به روی ما نكنی حكم از آن تست
باز آی كه روی در قدمت بگستریم


ما را سری است با تو كه گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم


گفتی زخاك بیشترند اهل عشق من
از خاك بیشتر نه – كه از خاك كمتریم!


ما با تو ایم و با تو نه ایم اینت بوالعجب
در حلقه ایم با تو و چون حلقه بر دریم


نه بوی مهر می شنویم از تو ای عجب
نه روی آن كه مهر دگر كس بپروریم


از دشمنان برند شكایت به دوستان
چون دوست دشمن است شكایت كجا بریم؟


ما خود نمی رویم روان از قفای كس
آن می برد كه ما به كمند وی اندریم


سعدی تو كیستی كه در این حلقه ی كمند
چندان فتاده اند كه ما صید لاغریم.

استاد سخن سعدی شیرین سخن