از هر جا که بگذری سخن ایران خوشتر است.

ایرانی‌‌ها خوب میخوردند، جامه‌های حریز و زربافت به تن‌ میکردند، جوراب‌های پشمی و کفش‌های اطلسی به پا داشتند، شعر و چکامه میسرودند، گلستان‌ها و بوستان‌های بهشت آسا می‌‌ساختند و علم، موسیقی، ادب و هنر را در جهان میپراکندند. و امروزه درسته که اکثر اینها را از دست دادهایم، و از ‌اسب افتادیم ولی‌ مطمئناً از اصل نیفتاده ایم و در صورتی‌ که امکان و فرصت بیابیم بیش از پیش جلوه خواهیم کرد، چرا که سرزمین مادر ایران است و بس.