ای درخت آشنا
شاخه های خویش را
ناگهان کجا
جا گذاشتی؟
یا بقول خواهرم فروغ
دستهای خویش را
در کدام باغچه
عاشقانه کاشتی؟
این قرارداد
تا ابد میان ما
برقرار باد
چشمهای من بجای دستهای تو
من بدست تو
آب میدهم
تو بچشم من
آبرو بده!
من بچشمهای بیقرار تو
قول میدهم
ریشه های ما به آب
شاخه های ما به آفتاب میرسد
ما دوباره سبز میشویم.
قیصر امین پور
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر