چیزی به جز یک خواب نیست

کی به آتش می کشی تسبیح یا قدوس را
روح سرگردان این پروانه مایوس را
کورسوهای چراغ عقل مردم منکرند
روشنایی های آن خورشید نا محسوس را
از صدای موج سرشارند و با ساحل دچار
گوش ماهی ها چه می فهمند اقیانوس را
نسل در نسل زمین گشتند تا پیدا کنند
سایه پر های رنگارنگ آن طاووس را
تلخ و شیرین جهان چیزی به جز یک خواب نیست
مرگ پایان می دهد یک روز این کابوس را.

فاضل نظری