شنبه، تیر ۲۹، ۱۳۹۲

آسمان کرکسها


هنوز گزمم، حالیم نیست



یادم نمیآید
آخرین بار کی بود
که نفس کشیدیم
خندیدیم
آب خوردیم
دویدیم
تنها میدانم که روزهاست
در سرزمینی دراز کشیده ایم
که دو کرکس خیره
در آسمان دارد.
امین شاهنده

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر