از زنده یاد حسین پناهی

بی تو، نه بوی خاک نجاتم داد
نه شمارش ستاره ها تسکینم
چرا صدایم کردی چرا؟
سراسیمه و مشتاق
سی سال بیهوده در انتظار تو ماندم و نیامدی
نشان به آن نشان
که دو هزار سال از میلاد مسیح میگذشت
و عصر، عصر والیوم بود
و فلسفه بود
و ساندویچ دل و جگر.
حسین پناهی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر