گرچه «آدم» زنده بود

امّا هنوز این مرد تنهای شکیبا
با کوله بار شوق خود ره میسپارد
تا از دل این تیرگی نوری برآرد
در هر کناری
شمع 
شعری میگذارد
اعجاز انسان را هنوز اُمید دارد!