تو بعضی از فیلمای قدیمی امریکایی همیشه یک سری آدم بی خان و مان بودند که یه چرخ دستی داشتند، توش پر از وسایل و خنزر و پنزر بود که از اینجا و آنجا جمع میکردند. همه زندگیشان آن چرخ دستی بود، همه دار و ندارشان، دل بستگیشان تو همان چرخ دستی بود که همه جا با خود میکشیدند. همه کسانیکه از ایران مجبور به تبعید ناخاسته گشتند، مانند همان بی خان و مان ها، دلشان را به یک سری خاطره از ایران خوش کرده اند. اکثرا مثل آن آدما شده اند که خان و مان از دست داده و با یک چرخ دستی پر از خاطره روزگار میگذرانند و دل خوشند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر