اندرز من بتو اینستکه، نه به لطف او دلخوش و امیدوار باش و نه از درگاهش ناامید و بیزار، نه دوستیش را در بند شو و نه نادوستیش را آرزومند، نه گواه شو بر هستیش و نه سخن بگو از نیستیش، زنهارت باد از توحید.
پراکنده بس بود در دل هوس، ز دیدار تو، جمله، یک گشت و بس.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر