چه بیم وباک بعالم ازین وآن دارند

اگر شکسته دلانت هزارجان دارند
بخدمت تو کمر بسته برمیان دارند

شدند حلقه بگوش ترا چوحلقه بگوش
چه خوشدلند که مثل تو دلستان دارند

کسانکه وصل تو یکدم بنقد یافته‌اند
ازین طلب طرب وعیش جاودان دارند

چوبگذری بتعجب تو ماهروی براه
چوماه ماهرخان دست بردهان دارند

خرد ازآن زره زلف تو پناه گرفت
که چشم وابروی تو تیر درکمان دارند

مجاهدان رهت تاعنایت تو بود
چه بیم وباک بعالم ازین وآن دارند

زآب دیده وتاب دل است غمازی
وگرنه راز تو بیچارگان نهان دارند

غلام غمزهٔ بیمارتم که از هوسش
چه تندرستان خودرا ناتوان دارند

اگر کسی بشکایت بود زدلبر خویش
زتو عراقی ودل شکر بی‌کران دارند.
عراقی