جان هر زنده دلی زنده بجانانهٔ ماست

کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماست
قاف تا قاف جهان حرفی از افسانهٔ ماست

طاق پیروزه که خلوتگه قطب فلک است
کمترین زاویه‌ئ بر در کاشانهٔ ماست

گر چراغ دل ما از نفس سرد بمرد
شمع این طارم نُه پنجره پروانهٔ ماست

گنج معنی که طلسم است جهان بر راهش
چون بمعنی نگری این دل ویرانهٔ ماست

آبرو ریخته‌ایم از پی یک جرعه شراب
گر چه کوثر نمی از جرعهٔ پیمانهٔ ماست

ما بدیوانگی ار زانک بعالم فاشیم
عقل کل قابل فیض دل دیوانهٔ ماست

آشنائیم به بیخویشی و بیگانه زخویش
وانک بیگانه نگشت از همه بیگانهٔ ماست

هر کسی را تو اگر زنده بجان می‌بینی
جان هر زنده دلی زنده بجانانهٔ ماست

گر چه در مذهب ما کعبه و بتخانه یکیست
خواجو از کعبه برون آی که بتخانهٔ ماست.

خواجوی کرمانی