نسل پشت نسل تنها امتحان پس میدهیم

کبریای توبه را بشکن پشیمانی بس است
از گهرها خانه خالی نگهبانی بس است

ترس جای عشق جولان داد و شک جای یقین
آبرو داری کن ای زاهد، مسلمانی بس است

خلـق دل سنگ اند و من آیینه با خود می برم
بشکنیدم دوستان، دشنام پنهانی بس است

یوسف از تعـبیر خواب مصریان دل سرد شد
هفتصد سال است میبارد، فراوانی بس است

نسل پشت نسل تنها امتحان پس میدهیم
دیگر انسانی نخواهد بود قربانی بس است

بر سر خوان تو تنها کفر نعمت میکنیم
سفره ات را جمع کن ای عشق، مهمانی بس است.
فاضل نظری