به طلوعی دوباره میکشاند

از زنده یاد حسین پناهی.



خورشيد جاودانه میدرخشد در مدار خويش
مائیم كه پا جای پای خود می‌‌نهيم و غروب میكنيم
هر پسين
اين روشنای خاطر آشوب در افق‌های تاريك دوردست
نگاه ساده فريب كيست كه همراه با زمين
مرا بطلوعی دوباره میكشاند؟
حسین پناهی