اگر به دست تو می افتاد

بسیار شعرهای مرا آب جویبار
با خویش برده است
آن شعرها که از سر خشم آفریده ام
و جز من و نسیم
کس آن را نخوانده است
آن شعرهای حاصل خشم و خروش را
وقتی سروده ام
کز شدت غرور تو بی تاب می شدم
آن شعرها اگر به دست تو می افتاد
از شرم پیش چشم تو من
آب می شدم.

حمید مصدق