مرا بطلوعی دوباره میكشاند

حسین پناهی



خورشید جاودانه میدرخشد در مدار خویش
مائیم كه پا جای پای خود مینهیم و غروب میكنیم
هر پسین
این روشنای خاطر آشوب در افقهای تاریك دوردست
نگاه ساده فریب كیست كه همراه با زمین
مرا بطلوعی دوباره میكشاند؟
حسین پناهی