ابلهانی که گورشان را گم نمیکنند.

ابلهانی که ثروتشان را میدهند تا دیگران در بهشتی‌ که با آن میسازند خوشبخت زندگی‌ کنند و از زندگی‌ لذت ببرند، و خود برای بهشتی‌ که بعد از مرگ به آنها وعده داده شده، دنبال کون آخوند می‌دوند و با تحقیر، فقر، مریضی، توحش و ذلت زندگی‌ می‌گذرانند و کودکانشان را نیز اینچنین تربیت میکنند که از راه آنان پیروی کنند و هر که این حقیقت را بر صورتشان تف کند، کافر و ضدّ خدا مینامندش، ابلهانی که گورشان را هیچ گاه از تاریخ زندگی‌ آدم‌ها گم نکرده و نمیکنند.