بغض یک گلدانم ، در اتاقی تنها ... خالی از رویش آرامِ گیاه و پر از خاطره ی عشق به عطر گل سرخ ....... گلدان آرایی

یاد کردند مرا باز به گلدان دگر
گلبنان دگر از طرف گلستان دگر
بودم افسرده چو گل در دی و بشکفتم باز
نو بهار است به من تا به زمستان دگر
با نواهای دگر تهنیت من گفتند
بلبلان دگر از ساحت بستان دگر
عشق هر فکر دگر را ز دلم بیرون کرد
همچو مهمان که کند بخل به مهمان دگر
با چنین گام که نسوان وطن پیش روند
عن قریب است که ایران شود ایران دگر!
ایرج میرزا