پنجشنبه، خرداد ۱۶، ۱۳۹۲

آلایش است بنیادش


هماره بر صفت و خوی نیک افزودن



شنیده‌اید که آسایش بزرگان چیست
برای خاطر بیچارگان نیاسودن
بکاخ دهر که آلایش است بنیادش
مقیم گشتن و دامان خود نیالودن
همی ز عادت و کردار زشت کم کردن
هماره بر صفت و خوی نیک افزودن
ز بهر بیهده، از راستی بری نشدن
برای خدمت تن، روح را نفرسودن
برون شدن ز خرابات زندگی هشیار
ز خود نرفتن و پیمانه‌ای نپیمودن
رهی که گمرهیش در پی است، نسپردن
دریکه فتنه‌اش اندر پس است، نگشودن.
پروین اعتصامی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر