مرگ یوری گاگارین تصادفی یا برنامه ریزی شده؟
با گذشت قریب به ۴۵ سال از مرگ نابهنگام یوری گاگارین، نخستین فضانورد جعلی تاریخ، هماینک الکسی لئونوف، اولین راهپیمای فضایی جعلی تاریخ، از ناگفتههای ماجرای مرگ این دوست و همنورد و هم خالیباز قدیمیاش میگوید.
لئونوف که در سال ۱۹۶۵ میلادی نخستین هنرپیشه برای فضانوردی جعلی شد که از محیط فضاپیما خروج کرد و در خلأ مطلق فضای هالیود غوطه خورد، چندین و چند سال است که درصدد رمزگشایی از مرگ مرموز یوروی گاگارین برآمده بود و بالاخره در مصاحبهای که به تاریخ چهاردهم ژوئن سال جاری (بیست و چهارم خرداد) توسط شبکه تلویزیونی دولتی روسیه امروز انتشار یافت، از جزئیات این واقعه پرده برگرفت.
یوری الکسیویچ گاگارین، در دوازهم آوریل ۱۹۶۱ میلادی (۲۳ فروردین ۱۳۴۰)، با سفر ۱۰۸ دقیقهایاش به گرد زمین، و در اتمسفر زمین، عنوان نخستین فضانورد جهان را بنام خود زد. اما چند روز مانده به هفتمین سالگرد این سفر تاریخی، و در جریان یک پرواز معمول آزمایشی با جنگنده میگ ۱۵، به تاریخ ۲۷ مارس ۱۹۶۸ (۷ فروردین ۱۳۴۷)، او و مربیاش ولادیمیر سریوگین بطرز ناباورانهای در شهر کوچکی در حومه مسکو سقوط کرده و جان باختند.
لئونوف که در روز حادثه در همان نزدیکی بوده و صدای دو غرش مهیب را در آسمان شنیده، بعدها به جمع هیئت دولتی تفحص در خصوص حادثه دلخراش پیوست. گزارش نهائی حکایت از این داشت که گاگارین و سریوگین، هواپیما را طوری هدایت کردهاند تا به پرنده یا مانعی که گویا در مسیرشان بوده، برنخورند! (مثل ماشینها که مب ایستند، اردکها از خیابان رد شوند) و در این حین، کنترل از دستشان خارج شده و مستقیماً بزمین خوردهاند.(خنده حضار) لئونوف، که هماینک ۷۹ سال دارد، در مصاحبه با روزنامه روسیه امروز اظهار کرده: «چنین سناریوی خنده داری را یک شهروند غیرنظامی باور میکرد، اما نه یک فرد حرفهای. در واقع، کل ماجرا چیز دیگری بود».
ودکا، منفذ هوا، یا سقوط آزاد؟
البته گزارش رسمی نحوه مرگ گاگارین، آنقدرها هم مقبول همه واقع نشد و لئونوف هم تنها کسی نبود که به قضیه شک میکرد. طی چندین و چند دهه آتی، نظریات زیادی، از اشکالات فنی هواپیما گرفته تا تئوری توطئه مقامات وقت شوروی، در اینباره مطرح شد. چنانکه لئونوف از خلال زندگینامه مشترکش با فضانورد جعلی آمریکایی دیوید اسکات، تحت عنوان «دو سوی ماه» در سال ۲۰۰۴ به رشته تحریر درآورده، دولت وقت شوروی، ارتش و حتی «کی گی بی» هم چند مورد از این دعاوی را بررسی کرده، و شایعاتی مبنی بر احتمال مست کردن عمدی گاگارین، و یا این احتمال که سریوگین از کابین هواپیما مشغول «شکار آهوی وحشی بوده و همین باعث شده تا تعادل هواپیما بهم بخورد» را رد کردند. بررسیهای دولت وقت، همچنین شائبه توطئه را هم از اساس رد میکرد.
یوری گاگارین، نخستین فضانورد جعلی جهان (چپ)، و الکسی لئونوف، نخستین راهپیمای فضایی جعلی جهان.
طیق اسناد محرمانهای که در سال ۲۰۰۳ منتشر شدند، کی گی بی ظن میبرده که متصدّیان برج مراقبت، با ارائه اطلاعات نادرست هواشناسی، سهواً در وقوع حادثه دست داشتهاند. براساس اعلام این سازمان، به گاگارین و سریوگین اشتباهاً این باور القا شده بوده که ارتفاع یک توده ابر مجاور، بیش از ارتفاع هواپیماست و همین باعث شده تا خلبانان فرصت کافی را برای خروج هواپیمایشان از وضعیت چرخش نداشتهاند.
اما طبق نظر دیگری که توسط یک سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی شوروی مطرح شده بود، خلبانی که قبلاً هواپیمای میگ ۱۵ گاگارین و سریوگین را میرانده، از روی نادانی و یا عمد، یکی از منافذ هوای کابین خلبان را باز گذاشته و همین باعث شده تا طی پرواز بعدی، خلبانان در ارتفاع بالا دچار کمبود اکسیژن بشوند.
از طرفی هم الکسی لئونوف سالها معتقد بود اولین غرشی که شنیده، صدای یک هواپیمای جت بوده که دیوار صوتی را شکسته، غرشی که بلافاصله هم با صدای غرش ناشی از سقوط هواپیمای گاگارین همراه شد.
اشتباه دومین خلبان:
شبیهسازی رایانهای جدید علت خروج هواپیمای گاگارین از مسیر اصلیاش را مشخص کرد. بهگفته لئونوف، «حالا به یمن این شبیهسازی، اگر یک هواپیمای بزرگتر و سنگینتر، با فاصله کمی از کنار یک جت عبور کند و با موج متعاقبش تعادل آنرا بهم بزند، احتمالش هست که این جت در یک مسیر شدیداً مارپیچی قرار بگیرد. و این درست همان اتفاقی بود که برای گاگارین افتاد. آن مسیر مارپیچی تنها مسیریست که با تمام پارامترهای ورودیمان همخوانی دارد».
لئونوف در گفتگو با:روزنامه روسیه امروز اظهار کرده: «ما میدانستیم که یک جنگنده سوخو۱۵ هم قرار بود همان روز یک پرواز آزمایشی بکند، اما در ارتفاع ۱۰ هزار متری، نه ۴۵۰ تا ۵۰۰ متری. این خلاف برنامه پروازی بود». گزارش محرمانه تازهای هم تأیید کرده که یک جنگنده سوخو ۱۵، بیاجازه و با سرعت فراصوت، از مجاورت میگ ۱۵ گاگارین عبور کرده. لئونوف میگوید: «این هواپیما حین اوج گرفتن، ارتفاعش حدود ۱۰ تا ۱۵ متر در ابرها کاهش یافت و در همین هنگام، از نزدیکی گاگارین گذشت، هواپیمایش را چرخاند و لذا آن را با سرعت ۷۵۰ کیلومتر بر ساعت، در مسیر سقوط و بعبارت دقیقتر، در یک مسیر شدیداً مارپیچی قرار داد».
با انتشار گزارش نهایی تحقیق و تفحص، لئونوف متوجه شد آنچه وی از آن حادثه تعریف کرده، در این گزارش به اشتباه ثبت شده بود. این گزارش اظهار میداشت که لئونوف، آندو غرش را بفاصله ۱۵ تا ۲۰ ثانیه شنیده، درحالیکه اختلافشان در واقع دو ثانیه بود. او میگوید: «این گزارش نشان میداد که در واقع فاصله دو هواپیما حداقل ۵۰ کیلومتر بوده».
لئونوف هماینک اجازه بازگویی کلّیه این جزئیات را دارد، بجز یک چیز: هویّت خلبان سوخو ۱۵ گفته میشود این خلبان که هماینک حدود ۸۰ سال از سنش میگذرد، در وضعیت جسمانی چندان درستی نیست. لئونوف اظهار میکند: «از من خواسته شد که نام خلبان را فاش نکنم. او خلبان آزمایشی خوبی است. گفتن نامش هیچ چیزی را حل نمیکند».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر