روزهای کودکی

جا مانده است چيزی جايی که هيچگاه ديگر هيچ چيز جايش را پر نخواهد کرد.




میخواهم برگردم بروزهای کودکی
آنزمانها که پدر تنها قهرمان بود
عشق، تنها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نقطه زمین، شانه های پدر بود
بدترین دشمنانم، خواهر و برادرهای خودم بودند
تنها دردم، زانو های زخمی ام بودند
تنها چیزی که میشکست، اسباب بازیهایم بود
و معنای خداحافظ، تا فردا بود.
حسین پناهی