روزگار مسخره ما!
حکایت خروس چهل تاج را همه شنیده اند که نابهنگام می خواند و صاحبش شرط کرد اگر امشب باز هم نابجا بخواند کارد را با گلویش وصلت می دهد و بقال محل به داد خروس رسید و گفت ماتحت خروست را چرب کن تا دیگرنخواند!! چرا که خروس برای خواندن باد در سينه می اندازد و انوقت میخواند و اگر ماتحتش چرب باشد، نمی تواند ماتحتش را به هم بکشد و باد را در سينه نگه دارد و موقع خواندن، بادی که در سینه انداخته، از ماتحتش خالی میشود.
صاحب خروس چند شب باسن خروس را وازلین مالید و نتیجه درخشان آن را دید، چرا که خروس دیگر نخواند طفلک!! بعد از چند شب دیگر، صاحب خروس یادش رفت درِ باسن خروس را روغن کاری کند، خروس هم یادش رفت که بخواند، و یا که یادش بود اما از مرغها خجالت می کشید که مثل هر شب به جای نغمه زیبایی که از حنجرهاش برمی امده باد باسنش را تحویل انها بدهد!! خروس مَلول شد!! خروس مُرد بیچاره از نخواندن و یا خجالت گوزیدن. حالا حکایت یارانهها حکایت همان وازلین است!! تا می خواهد صدایمان دراید ماتحت مان را با یارانه چرب می کنند و این چرب کردن را تا زمانی ادامه میدهند که خواندن یادمان برود، و یادمان برود که روزی می توانستیم فریاد بزنیم و یا از شرم بیغیرتی دیگر صدایمان در نیاید.
از طرف دیگر این حکایت می تواند شامل حال رهبر مافنگی ولی فقیه هم بشود . زیرا وی بدلیل یبوست ناشی از مصرف تریاک مجبور است، باسن خود را چرب کند و به همین دلیل وقتی میخواهد بر سر منبر عربده ضد دژمن بکشد، در واقع باد رودههایش است که از سوراخ ماتحتش خارج میشود و به قول احمدینژاد میگوزد.
اقتباس از وبلاگ عاشق پرواز
مردک نوکر خبیث عسگر اولادی برای ابراز پشیمونی دیگه دیره.
نزدیک ۳۶ ساله در برابر ظلمی که به ملت ایران شد، مثل دیوار ساکت بودی، اون روزها قیمت سکوت مناسب بازار بود، امروز که دولت کودتا گندش درآمده و تمامی پیش بینیها به واقعیت پیوسته، و نرخ سکوت صرف نمیکنه، برای تو همنوایی با تورگها ها دیره. تو که نرخ طرفداریت با نرخ دلار در نوسانه، بجای سیاست، چرتکتو بنداز و نونت را تو خون مردم تریت کن، کی به کیه، فعلا بازار دست شماست.
با اقتباس از وبلاگ ایران آریان
زنده باد بع هار، زنده باد بع هار، بع بع بهار
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر