از حسین پناه.
سلام ای ماه کج تاب
تابان
بر ویرانه های سپید و سیاه زندگی ام
گل نرگس
آیا هرگز
کوکوئی شام یازده سر عائله خواهد شد؟
چه فکر شترانه ابلهانه ای
من هیچ ندارم، آقا
هیچ
جز چند دانه سیگار
همین صفحه و
این قلم
دشتی افکار ابلهانه
تکیه بده
بشانه هایم تکیه بده و گریه کن
من نیز اینچنین خواهم کرد.
حسین پناهی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر