بزیر پرچم ایران نشستیم و در را جز بروی عشق بستیم.
شبی دل بود و دلدار خردمند
دل از دیدار دلبر شاد و خرسند
که با بانگ بنان و نام ایران
دو چشمم شد ز شور عشق گریان
چو دلبر شور اشک شوق را دید
به شیرینی ز من مستانه پرسید
بگو جانا که مفهوم وطن چیست
که بی مهرش دلی گر هست دل نیست.
مصطفی بادکوبه ای
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر