آنچه به روح آرامش میبخشد، اعتماد به ندای درونی ست.
برای ما تعیین شده، انتخاب شده، مشخص شده که زشت کیست و زشتی چیست، زیبا کیست و زیبائی چیست.
حتی قبل از اینکه بدنیا بیائیم، برای حواس ما برنامه ریزی کردن که چه خوب است و چه خوب نیست. اراده و سلیقه ما را غصب کردند.
و آنکس و یا کسانی که از ابتدا سلیقه خود را بدنیا تحمیل کردند و بجامعه بشری یاد دادند که مثلا سپیدی نشان پاکی است و سیاهی شوم است، خبیثترین مردمان بودند.
بقول سهراب سپهری:
من نمی دانم
که چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است
کبوتر زیباست
و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست
گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد
چشمها را باید شست جور دیگر باید دید
واژهها را باید شست
واژه باید خود باد
واژه باید خود باران باشد
چترها را باید بست
زیر باران باید رفت
فکر را خاطره را زیر باران باید برد
با همه مردم شهر زیر باران باید رفت
دوست را زیر باران باید دید
عشق را زیر باران باید جست
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر