عمر دوباره، نداده اند کسی‌ را

عمر دوباره نداده اند کسی را




خواستم از لعل او، دو بوسه‌ و گفتم
تربیتی کن، به آبِ لطف خسی‌ را
گفت: یکی‌ بس بود، اگر دو ستانی
فتنه شود، آزموده ایم بسی‌ را
عمر دوباره است بوسه من و هرگز
عمر دوباره، نداده اند کسی‌را!