هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق
نوبهار از خوید و گلآراست گیتی رنگ رنگ
ارغوانی گشت خاک و پرنیانی گشت سنگ
گل شکفت و لاله بنمود از نقاب سرخ روی
آن ز عنبر برد بوی و این ز گهر برد رنگ
شاخ بادام از شکوفه لعبتی شد آذری
جامهای می گرفته برگها هر سو بچنگ
ابر شد نقاش مانی و باد شد عطار جم
باغ شد ایوان نور و راغ شد دریای گنگ
منوچهری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر