مشت تو چون فریاد من بر آسمان باد.
شخصیت انسان تا هنگامی که زنده است، پیوسته در حال تکوین و دگرگونی است. و در این راه از اختیار استفاده میکند. ولی این اختیار، آزاد و بدون قید و شرط نیست، یعنی فرد در انتخاب آزاد است، اما در هرحال مجبور به انتخاب است و هرگز نمیتواند از انتخاب سرپیچی کند. مثلا شما برای رفتن بخانه خود چند راه مختلف دارید. شما باید حتما یکی از راهها را انتخاب کنید ولی در انتخاب هر یک از این راهها آزاد هستید. حتی اگر راهی را انتخاب نکنید، باز هم از اختیار خود استفاده کردید که همانا نرفتن به خانه است. بشر تا وقتی حیات دارد دائما از این اختیار استفاده میکند و مفهوم زندگی هم همین انتخاب است.
ساتر
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر