وطنم
وطن یعنی چه، یعنی دشت صحرا؟
وطن یعنی چه، یعنی رود دریا؟
وطن یعنی چه، یعنی باغ، بیشه؟
وطن یعنی چه، یعنی کشت، ریشه؟
وطن یعنی چه، یعنی شهر، خانه؟
وطن یعنی چه، یعنی آب، دانه؟
وطن یعنی چه، یعنی کار، پیشه؟
وطن یعنی چه، یعنی سنگ، تیشه؟
وطن یعنی همه آب و همه خاک
وطن یعنی همه عشق و همه پاک
بگاه شیرخواری گاهواره
بروز و درد پیری، عین چاره
وطن یعنی پدر، مادر، نیاکان
بخون و خاک بستن عهد و پیمان
وطن یعنی هویت، اصل، ریشه
سرآغاز و سرانجام همیشه
وطن یعنی محبت، مهربانی
نثار هرکه دانی و ندانی
وطن یعنی نگاه هموطن دوست
هرآنجایی که دانی هموطن اوست
وطن یعنی قرار بیقراری
پرستاری، کمک، بیمارداری
وطن یعنی هوای کوچه یار
درآن کو دل شکستنهای بسیار
نگاهی زیرچشمی، عاشقانه
بکوچه آمدن باهر بهانه
وطن یعنی غم همسایه خوردن
وطن یعنی دل همسایه بردن
وطن یعنی زلال چشمه پاک
وطن یعنی درخت ریشه در خاک
ستیغ و صخره و دریا و هامون
ارس، زاینده رود، اروند، کارون
دنا، الوند، کرکس، تاق بستان
هزار و الموت و پلنگان
وطن یعنی بلندای دماوند
شکیبا، دل در آتش، پای دربند
وطن یعنی شکوه اشترانکوه
به دریای گهر استاده نستوه
وطن یعنی سهند صخره پیکر
ستیغ سینه در سنگ تمندر
وطن یعنی وطن استان به استان
خراسان، سیستان، سمنان، لرستان
کویر لوت، کرمان، یزد، ساری
سپاهان، هگمتانه، بختیاری
طبس، بوشهر، کردستان، مریوان
دو آذربایجان، ایلام، گیلان
سنندج، فارس، خوزستان و تهران
بلوچستان و هرمزگان و زنجان
وطن یعنی سرای آذری با پارس
وطن یعنی خلیج تا ابد پارس
بهشتی چشم را گسترده در پیش
ابوموسی و مینو، هرمز و کیش
وطن یعنی همه سازندگیها
رهایی از تمام بندگیها
وطنم، سالار عقیلی، تبریز در مه