فرش کاخ تیسفون و بیابانگردان وحشی.

فرش بهارستان و یا فرش باستان متعلق به دوره امپراتوری جهان شمول ساسانی است که با نامهای بهارخسرو و بهارکسری نیز شناخته میشود، یکی از مهمترین و با ارزشترین آثار هنری باستان ایران بود که در زمان جنگ جهانی اول و بر اثر حمله بیابانگردای وحشی به سرکردهگی انگل استان و روسیه و فرانسه، به ایران و انتقال آن به غرب، و یا بگفته ای تکهتکه و در بین بربرها تقسیم گشت. این فرش در ایوان کسری قرار داشته و دارای ۱۴۰ متر طول و ۲۷ متر پهنا بوده است، در بافت این فرش از ابریشم، طلا، نقره و جواهراتی چون زمردو مروارید استفاده شده است و طرح آن یکی از باغهای بهشت پارسی را نشان میداد.
مطالبی که در مورد این فرش گفته شده:
فرش بهارستان در تاریخ تحریف شده طبری
در تاریخ طبری که توسط عبری عربی ها از روی تاریخ بلعمی کپی و سپس تحریف و سانسور و دستکاری شده، نوشته شده است این فرش ذکر شده و نویسنده ابعاد آن را به طول ۴۵۰ قدم و عرض ۹۰ قدم در قصر تیسفون توصیف کرده است و همچنین «ربرت بامبان» مقیم آمریکا در کتابی با نام «آیا می دانید که» ابعاد فرش را ۲۴ * ۲۶ متر ذکر کرده است و همچنین آن را مزین به جواهرات گران بهاء توصیف کرده است.
عبری عربیها که نزدیک سد سال است در تونلهای متعفن خود نشسته و کتب باستان ایران را به لهچه های عبری عربی درآورده و بنام خود ثبت میکنند(نامش را تحقیق تورات گذاشته اند) در این مورد چنین آوردهاند: « چون سعد از فرار یزدگرد وقوف یافت، به دل جمع و خاطر مطمئن به کاخ تیسفون درآمده نظر بر آن قصور منقش و منیع و ایوانهای دلکش رفیع انداخت و آن اموال بیشمار و گرانبها و اجناس بیحد و قیاس دید، زبان به حمد مهیمن منان، گردان ساخت و ضبط غنایم را به عهده عمر بن مقرن (سرکرده انگلیسی) کرده آن مقدار اشیاء نفیسه و اقمشه ظریفه و اوانی نقره و طلاو فرش و بساطهای گرانبها بدست آمد که وصف آن با مداد و قلم و دست میسر نباشد و از آن جمله فرشی بود ابریشمی ۶۰ گز در ۶۰ گز که اطراف آن به زمرد آراسته بود . و ۱۸ ارش از آن فرش به جواهرات غیر مکرر تزیین داشت، چنانچه ده ارش از زمرد سبز بود و ده ارش از بلور سفید و ده ارش از یاقوت سرخ و ده ارش از یاقوت کبود و ده ارش از یاقوت زرد . و در حواشی و جوانبش، انواع گلستانها و گلها و درختان از جواهرات آبدار و گوهرهای شاهوار بافته بود و آن را بهارستان نام نهاده . و ملوک جم در فصل زمستان آن فرش را گسترانیده، مجلس عشرت می آراست و میان زمستان را اولین ایام بهار می پنداشتند . خلاصه سعد از آن غنایم یک پنجم جدا کرد، نهصد کشتی جهت حمل آن ترتیب نموده و به اروپا فرستاد و مابقی را بر شصت هزار سپاه تقسیم نمود. به دست هر سواری ۱۲ هزار دینار رسید و چون اموال خمس و خبر فتح مداین، به مدینه رسید عمر بسیار هیجان زده و خوشحال گشته و آن امول را بخش کرد، و فرش بهارستان را که به محض رویت موجب نشاط و انبساط خاظر میگشت، قطعه قطعه کرده و بین مسلمین تقسیم نمود، به روایتی تکهای از آن که نصیب علی ابن ابیطالب گشته بود توسط آن جناب به بیست هزار دینار فروخته شد.»
بیابانگردان در تیسفون گنجهای فراوانی به دست آوردند که عبارت بود از مقادیر زیادی گهرهای بینظیر، مجسمه و ظروف طلا و نقره مزین به صورت انسان و حیوان و سنگهای قیمتی، پارچههای ابریشمی، زربفت، قالیهای زیبا و بسیار گرانبها، بردگان بسیار از زن و مرد و اسلحه و اموال فراوان دیگر .شهر تیسفون ویران، غارت و سوزانده شد و دیگر در هیچ عهدی احیاء نگشت، بخشی از ساکنان شهر که نتوانسته بودند فرار کنند، کشته شدند و زنان و مردان زیبا روی ایرانی اسیر و به بردگی برده شدند .سطح فرهنگ و تربیت سپاهیان عرب و حتی سرداران بزرگ ایشان، به قدری نازل بود که از درک ارزش اشیائی که با چنان هنرمندی و چیره دستی ساخته شده بود، عاجز بودند و طبق سوره مربوطه غنایم را تقسیم کردند . بدین ترتیب که ظروف زیبای طلا و نقره که از لحاظ هنری بیبدیل بودند، ذوب کردند و به شمش مبدل ساخته و پارچههای زربفت و زیبا را قطعه قطعه کردند.

بجز دزدان غربی، دزدان اسلامی که این ماجرا را ذکر کرده اند عبارتند از: طبری (۳۱۰هـ)، ابن اثیر (۶۳۰هـ)، ابن کثیر (۷۷۴هـ)، و ابن خلدون (۸۰۸هـ):
تاریخ الطبری، الطبری، ج ۳ ص ۱۲۹ و ۱۳۰
الکامل فی التاریخ، ابن الأثیر، ج ۲ ص ۵۱۸ و ۵۱۹
البدایة والنهایة، ابن کثیر، ج ۷ ص ۷۶ - ۷۸
تاریخ ابن خلدون، ابن خلدون، ج ۲ ق ۲ ص ۱۰۱ و۱۰۲
عدالت علی در تقسیم فرش بهارستان
صفحه فیسبوکی کانون مبارزه با خرافات ایرانیان مینویسد:
عدالت امام علی در تقسیم فرش بهارستان این مطلب برگرفته از تاریخ اسلام كه توسط مورخین بزرگ اسلام همچون طبری بلعمی ووو گزارش شده و من به منظور آشنایی شما با عدالت شاه مردان علی در اینجا مینویسم.
در زمان حمله بیابانگردان به ایران در جنگ جهانی اول، علاوه بر چپاول اشیاء گرانقیمت و جواهرات بسیار زیبا فرش منحصر به فردی توسط آن جانوران به یغما برده شد كه اندازه آن۱۱۷۰ متر مربع بود و عظمت و زیبایی آن چنان انگلیسیها را تحت تاثیر و متحیر ساخت كه دستور دادند آن فرش را به عنوان یكی از بزرگترین غنایم وشكوه جلال فتوحات خود آن را در جایی نگاه دارند در همین اثنا بود كه علی از این تصمیم ناراحت شد و از وی خواست كه سهم خود و انصار را از آن فرش به مساوات و طبق رسم مقرر تقسیم غنائم با سهم مشخص به آنها داده شود، از آنجا كه آن فرش باید بین انگل استان و روسیه و فرانسه و بیابانگردان اجیر شده تقسیم میشد علی به قسط و مساوات این اثر گرانبها را قطعه قطعه می نمایند تا سهم هر كس را به اندازه ای كه رسم و قرار بود به آنها بدهند آری این اثر هنری گرانقیمت و شاهكار تكه تكه شد و خود مولای متقیان نیز سهم خود و اهل بیت رسول را كه یك تكه نسبتا بزرگتر بودگرفته و در بازار به ۱۰ هزار درم فروخت حال تصور فرماید فرشی كه با این مشخصات كه در تاریخ طبری آمده چگونه از بین رفته و نابودگشت. و اگر مولا علی اندكی درایت داشت لاقل یكجا میفروختند و پول آن را به عدل تقسیم مینمود شاید امروز نیز جهانیان حیرتزده و به جلال و شكوه ایرانیان پی میبردند. فرش بهارستان برای خسرو انوشیروان در مدت ۲۵ سال بافته شده و تا زمان یزدگرد سوم در موارد خاص در کاخ تیسفون(مدائن) گسترده می شد. طول آن ۳۰ گز( تقریبا۳۴.۲۰ متر) و عرض آن نیز ۳۰ گز بوده است. و در بافت آن از ابریشم و نخهای زرین طلایی و سیمین نقرهای استفاده شده بود. گلها و میوه جات آن که بنا بربرخی اقوال تصویری از یکی از باغهای بهشتی را داشت از انواع جواهرات گرانبها بافته شده بود. زمینه آن نخ ابریشم بوده، صنعت کاران سلطنتی برای نشان دادن نقش زمین از نخهای طلا و برای نشان دادن نقش آب از الماس استفاده کردهبودند . ترنج آن تصویر حوض آبی بود و در کنار جویها گلهای رنگارنگ از لعل و یاقوت ومروارید و سایر سنگهای قیمتی نصب شده ومرصع شده بود. متن قالی نیز باغ و گلستان را نشان می داده که با درختان سرسبز و انواع غنچه و شکوفه تزیین یافته بود. این فرش که در منابع فارسی از آن به عنوان بهار کسری یا بهار خسرو نیز نام برده شده است فرش کاخ بیستون در تیسفون بود که تالار بارعام کاخ مداین خسرو انوشیروان را مفروش کرده بود.و تا زمان یزدگرد سوم، آخرین امپراطور ساسانی،در اوقاتی خاص در تالار بزرگ کاخ تیسفون می گستردند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر