ای شما
ای تمام عاشقان هر کجا
از شما سئوال می کنم
نام یک تن غریبه را
در شمار نامهایتان اضافه می کنید
یک تن که تا کنون
ردپای خویش را
لحن مبهم صدای خویش را
شاعر سروده های خویش را نمی شناخت
گرچه بارها و بارها
نام این هزار نام را
از زبان این و آن شنیده بود
یک تن که تا همین دو روز پیش
منکر نیاز گنگ سنگ بود
گریه ی گیاه را نمی سرود
آه را نمی سرود
شعر شانه های بی پناه را
حرمت نگاه بی گناه را
و سکوت یک سلام
در میان راه را نمی سرود
نیمه های شب
نبض ماه را نمی گرفت
روزهای چهارشنبه ساعت چهار
بارها شماره های اشتباه را نمی گرفت
ای شما
ای تمام نامهای هر کجا.
قیصر امین پور
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر